Natuur: roodborstje en de sneeuwjacht

Roodborst in wintersfeer

Het is de hele week al voorspeld: vanaf zondag zal er een koufront vanuit Rusland ons land binnentrekken, waarbij sneeuw en een koude oostenwind het winters en onaangenaam guur zal maken buiten.

We hebben al een paar weken pinda’s en vetbollen buiten staan en hangen voor de verschillende soorten vogels in de tuin, maar als het dan echt winter wordt is het nog belangrijker voor ze.

Dat is denk ik ook de reden dat ik zaterdag al een blik van het roodborstje krijg die lijkt te zeggen “Ga je me morgen niet vergeten, vriend?”

Als ik zondagochtend wakker word, zie ik dat de weersvoorspelling duidelijk uitgekomen is: sneeuw jaagt over het dak van de schuur en in de tuin ligt er al een behoorlijke laag sneeuw. En op de rugleuning van het bankje in de tuin zie ik het roodborstje al zitten te wachten totdat ik de schaal met vetbrokken met zaden weer buiten zet. Als ik dat gedaan heb, heb ik de deur nog niet weer achter me dicht getrokken of het roodborstje zit al te eten. Dat geeft een goed gevoel.

Ook de andere vogels in de tuin, zoals de koolmeesjes, pimpelmeesjes, huismussen en talloze merels laten zich alles prima smaken. Het winterweer zorgt ook voor een nieuwe (‘vreemde’ vind ik niet zo vriendelijk) kostganger in onze tuin: een vink heeft ook honger en bezoekt onze tuin voor zover ik weet voor het eerst.

Even later zit het roodborstje op de rand van de schaal en heeft intussen flink gesnoept van al het eten. Het lijkt een soort bedankje. Ik ga dadelijk nog maar wat nieuwe maken voor hem en de andere vogels, want het winterweer blijft nog wel even.